De maagwand beschermen, afgezet tegen een standaardmedicijn
100 mg/kg
de laagste dosis die nog werkte
Zelfs de laagste dosis verminderde de schade significant, en het beschermende effect nam toe met de dosis.
Wat de onderzoekers deden
Onderzoekers van de Universiteit van Jazan gaven ratten Sidr-honing via de mond in drie verschillende doseringen, stelden ze vervolgens bloot aan geconcentreerde ethanol — een laboratoriumstof die wordt gebruikt om de maagwand te beschadigen — en vergeleken het resultaat met omeprazol, een standaardmedicijn uit de apotheek.
Wat zij vonden
Zelfs de laagste dosis verminderde de schade significant, en het beschermende effect nam toe met de dosis.
Dit is een van de weinige onderzoeken waarin Sidr-honing wordt gegeten, in plaats van op de huid aangebracht of in een schaaltje op bacteriën gedruppeld. Dat maakt het veel relevanter voor hoe mensen honing daadwerkelijk gebruiken.
De onderzoekers testten drie doseringen — 100, 250 en 500 mg per kilogram lichaamsgewicht — en vonden een dosis-responsrelatie: meer honing, meer effect. Dat patroon is van belang, want een resultaat dat meegroeit met de dosis is moeilijker weg te wuiven als toeval.
Ze onderzochten ook het waarom en zagen dat de honing twee specifieke markers van oxidatieve schade in het maagweefsel verminderde, in plaats van simpelweg zuur te neutraliseren.
Wat dit onderzoek niet aantoont
- Dit waren ratten, geen mensen. Resultaten bij dieren zijn een reden om een onderzoek bij mensen uit te voeren, geen vervanging ervan.
- De schade werd bewust opgewekt met geconcentreerde ethanol, een agressieve laboratoriumstof. Dat is niet hetzelfde als de gewone dagelijkse belasting van een menselijke maag.
- De doseringen zijn berekend per kilogram lichaamsgewicht van ratten en laten zich niet rechtstreeks vertalen naar een lepel honing.
- Er is geen vervolgonderzoek bij mensen gedaan.