Manuka is de honing waar de meeste mensen naar grijpen als ze meer willen dan een zoetmiddel. Er is een gradatiesysteem, een marketingbudget en een voorsprong van dertig jaar. Sidr heeft niets van dat alles en wordt er toch voortdurend mee vergeleken. Het loont dus om uiteen te zetten waar de twee echt verschillen — ook waar Manuka voorloopt.
Ze komen van totaal verschillende bomen
Manukahoning komt van bijen die foerageren op Leptospermum scoparium, een struik die van oorsprong in Nieuw-Zeeland en delen van Australië voorkomt. Sidrhoning komt van Ziziphus spina-christi, een doornige boom die in het hele Arabische Schiereiland en de Hoorn van Afrika groeit en die in Jemen ongecultiveerd groeit in de valleien van Hadramaut.
Dat verschil in plant is het hele verhaal. De nectar is anders, dus het suikerprofiel is anders, dus smaak, textuur en prijs zijn dat ook.
Manuka kent een graderingssysteem. Sidr niet.
Dit is het belangrijkste praktische verschil, en het pleit voor Manuka. Met de UMF- en MGO-gradering heeft een koper een getal om te controleren. Voor Sidr-honing bestaat zoiets niet. Niemand heeft het ooit opgezet, waardoor de bewijslast volledig bij de verkoper ligt.
Wat het laboratoriumonderzoek laat zien
In een onderzoek uit 2011 werden negen honingsoorten, waaronder Jemenitische Sidr en Manuka, onder gelijke omstandigheden getest tegen negen bacteriesoorten. Jemenitische Sidr had van alle geteste honingen de laagste minimale remmende concentratie tegen grampositieve bacteriën: 5 tot 10 gewichtsprocent, tegenover een bereik van 5 tot 20% over alle honingen.
De onderzoekers noemden Jemenitische Sidr, Taify Sidr, Shaoka en Manuka als de vier sterkste over de hele linie. Sidr won niet op alle fronten: tegen gramnegatieve bacteriën presteerde Shaoka-honing beter.
Schaarste werkt bij elk anders
Manuka wordt op grote schaal geproduceerd. Nieuw-Zeeland exporteert jaarlijks duizenden tonnen, en de productie wordt actief gestuurd: bijenkasten worden naar plantages verplaatst, precies op tijd voor de bloei.
Sidr wordt niet op die manier geteeld. De bomen groeien wild, bloeien een paar weken per jaar, en imkers brengen de kasten naar de bomen in plaats van andersom. Een kast levert slechts een fractie van wat een commerciële bijenstand oplevert. Die schaarste is echt, en verklaart grotendeels waarom de honing kost wat hij kost.
Hoe ze smaken
- Manuka is aards en licht kruidig-bitter, met een minerale afdronk waar sommige mensen even aan moeten wennen.
- Sidr is dichter en ronder: karamel en mout, met een lange afdronk en zonder scherpte.
- Sidr is meestal de makkelijkste van de twee om met de lepel te eten.
Welke u moet kopen
Wilt u een getal op de pot dat u zelf onafhankelijk kunt controleren, kies dan Manuka. Dat systeem bestaat en werkt.
Wilt u een honing die echt schaars is, naar een specifieke plek smaakt en uit een keten komt die zo klein is dat een verkoper u de vallei en het seizoen kan noemen, dan is dat het argument voor Sidr. Geen van beide is een geneesmiddel. Beide zijn uitstekende honing.
Veelgestelde vragen
Is Sidr-honing sterker dan Manuka?
In één laboratoriumvergelijking uit 2011 was voor Jemenitische Sidr een lagere concentratie nodig dan voor Manuka om grampositieve bacteriën te remmen. Dat is een meting van de honing in een schaaltje, geen bewijs dat het eten ervan iets doet, en over Manuka is in totaal veel meer onderzoek gepubliceerd.
Waarom is Sidr-honing duurder dan Manuka?
De Sidr-boom bloeit maar een paar weken per jaar en groeit wild in plaats van op beheerde plantages, dus de opbrengst per kast is klein. Manuka wordt in vergelijking daarmee op industriële schaal geproduceerd.
Heeft Sidr-honing een UMF-waarde?
Nee. UMF en MGO zijn graderingssystemen voor Manuka en voor Sidr bestaat er geen equivalent. Vraag de verkoper in plaats daarvan naar de vallei van herkomst en het oogstseizoen.