Hoe Sidr zich in het laboratorium verhoudt tot Manuka
5–10%
de concentratie die Jemenitische Sidr nodig had
Jemenitische Sidr had van alle geteste honingsoorten de kleinste hoeveelheid nodig om de groei van grampositieve bacteriën te stoppen — een groep waartoe Staphylococcus aureus behoort.
Wat de onderzoekers deden
Onderzoekers testten in een laboratorium negen honingsoorten — waaronder Jemenitische Sidr en Manuka uit Nieuw-Zeeland — tegen negen soorten bacteriën en maten hoe weinig van elke honing nodig was om de groei van de bacteriën te stoppen.
Wat zij vonden
Jemenitische Sidr had van alle geteste honingsoorten de kleinste hoeveelheid nodig om de groei van grampositieve bacteriën te stoppen — een groep waartoe Staphylococcus aureus behoort.
% honing naar gewicht — lager is sterker
Manuka-honing is de maatstaf die de meeste mensen kennen, en de prijs is daarop afgestemd. Deze studie is een van de weinige waarin Jemenitische Sidr en Manuka onder dezelfde laboratoriumomstandigheden naast elkaar worden gezet.
De gebruikte maat heet de minimale remmende concentratie: de kleinste hoeveelheid honing, uitgedrukt als percentage van het groeimedium, die voorkomt dat bacteriën zich vermenigvuldigen. Een lager getal betekent dat de honing met minder meer bereikte.
Bij grampositieve bacteriën liet Jemenitische Sidr van alle negen honingsoorten de laagste waarden zien: 5–10%. Over alle geteste honingen lag het bereik op 5–20%. De auteurs noemden Jemenitische Sidr, Taify Sidr, Shaoka en Manuka de vier sterkste in totaal.
Wat dit onderzoek niet aantoont
- Dit gebeurde in een schaaltje, niet in een mens. Het is een meting van de honing, geen gezondheidsclaim over het eten ervan.
- Sidr won niet op alle fronten. Shaoka-honing presteerde beter tegen gramnegatieve bacteriën.
- De concentraties hier — 5–20% honing in gewicht in een laboratoriummedium — hebben niets te maken met het eten van een lepel honing.
- Het is één studie, met één reeks monsters, uit 2011.