Vier Jemenitische gerechten met honing

In de Jemenitische keuken is honing geen garnering. Er wordt royaal mee geschonken, niet mee gesprenkeld, en in verschillende gerechten is honing de kern in plaats van de afwerking. Dit zijn de vier gerechten die u moet kennen.

Bint al-sahn

Het bekendste Jemenitische zoete gerecht en in feite het nationale gerecht. Zeer dunne lagen verrijkt deeg worden op elkaar gestapeld, met geklaarde boter tussen elke laag, gebakken tot de bovenkant goudbruin is en daarna overgoten met honing terwijl het nog heet is.

Het wordt geserveerd op bruiloften en met Eid, en vaak met de handen gegeten, van de rand afgescheurd. Omdat de honing hier op een heet gerecht terechtkomt, is dit de enige plek waar uw duurste honing verspild is: de aroma's verdwijnen. Een goede honing voor dagelijks gebruik is hier voldoende.

Masoub

Overrijpe bananen, fijngestampt met verkruimeld plat brood en daarna opgebouwd met honing, room en vaak dadels en noten. Het is een ontbijtgerecht, en een stevig ontbijtgerecht. De honing gaat er als laatste op, van het vuur af, dus een honing met een uitgesproken karakter is hier de moeite waard.

Honing met labneh

Nauwelijks een recept: dikke, uitgelekte yoghurt, een plas honing, goede olijfolie en brood. De zuurheid van de labneh tegenover een dichte karamelhoning is het hele idee, en het is de eenvoudigste manier om een honing van één herkomst echt te proeven in plaats van er alleen van te eten.

Honingraat, zonder meer

Raathoning wordt gegeten zoals die komt, was en al, in stukken gesneden bij brood of op zichzelf. De was wordt gekauwd en uitgespuugd of doorgeslikt — beide is gebruikelijk. Directer wordt honing nergens gegeten, en er is geen enkele bereiding voor nodig.

Eén regel die voor alle gerechten geldt

Voeg honing als laatste toe en van het vuur af, waar het recept dat toelaat. Bijna elke fout die mensen met dure honing maken, is een hittefout.